Sepia

Sepia

Monika Kowalczyk

Myślałam sobie, że gdybym w tragicznym wypadku miała stracić wzrok lub słuch, wolałabym stracić wzrok, by móc słyszeć i czuć muzykę. To dla mnie przestrzeń ludzkiej wrażliwości i emocji. Nie jestem teoretykiem muzyki, nie potrafię pojmować jej umysłem. Muzyka jest też przestrzenią nieogarniętą, tajemniczą i to jest bardzo pociągające.

Monika Kowalczyk

Urodzona w Lublinie songwriterka, wokalistka, autorka tekstów, aktorka. Laureatka m.in. Grechuta Festival. 24.04.2017r. premierę miała jej debiutancka płyta (EP), którą artystka wydała własnym sumptem z pomocą znajomych i rodziny. Koncertuje w całej Polsce (do tej pory wielokrotnie w Lublinie oraz m.in. w Łodzi, Warszawie, Gdyni).

Sepia

Patrzysz na stare zdjęcia
szukasz w swojej pamięci
tego co zdaje się nieprawdziwe
oglądasz też stare filmy
wszystko na nich tak inne,
że aż zdaje się już niemożliwe
karmisz swoje wspomnienia
z dziecięcych lat
nie uwierzysz, że tak prosty mógł być wtedy Twój świat
patrzysz na stare zdjęcia
jak dobrze było w objęciach
tego kogo Ci dawno zabrał czas

Było lepiej kiedyś tam,
a może i będzie jeszcze lepiej nam
i tylko się mała tworzy rysa
pada cień, pada cień,
że najgorszy często staje się dzisiejszy dzień

Patrzysz na stare zdjęcia
zastygłe jak kamień ujęcia
każą Ci patrzeć w przeszłości twarz,
co widzisz tam?
czyste serca i myśli
by dobre pragnienia ziści

uśmiech szczery i maniery, kto to zabrał nam?

Było lepiej kiedyś tam,
a może i będzie jeszcze lepiej nam
i tylko się mała tworzy rysa
pada cień, pada cień,
że najgorszy często staje się dzisiejszy dzień

Co było, nie wróci się już
cho
byś bardzo chciał,
a dzisiaj jest jedynie tym, co naprawdę masz i będziesz miał

Co było, nie wróci się już
cho
byś bardzo chciał,
a dzisiaj jest jedynie tym, co naprawdę masz

Było lepiej kiedyś tam,
a może i będzie jeszcze lepiej nam
i tylko się mała tworzy rysa
pada cień, pada cień,
że najgorszy często staje się dzisiejszy dzień